تبليغاتX
انجمن شاعران جوان
سلام بردوستان عزیز اینجانب مهدی اهنی افتخاراین روپیداکردم که برای اولین بار دراین وبلاگ شعر اهنی بنویسم امیدست که ازخوندن شعرای اهنی لذت ببرید

میبینم داردروح من می رود               

 به سوی مرزشکستن می رود

روح افسرده توکجا می روی               

 آیاسوی مرگ وفنا می روی

ای روح خسته ای تنهاهمراهم           

تنهاهمراه روزهای سیاهم

می دانی راهی که می روی کجاست؟

می دانی مرگ وفناکارخداست

توداری به شکنجه گاه می روی

به زیرخاک چه بی پناه می روی

فکرنکن مرگ پایان دردو رنجه

مردن تازه آغازیست برشکنجه

روح خسته می بینم آن بالهایت

آن پروازت به سوی بی نهایت

افسوس ازسالهایی که باتوبودم

هردم ازافسردگیهات سرودم

تنهاصبوردرعذابهایت منم

عذاب توبوددلیل سوختنم

ای روح خسته نرو ازین وجود

این وجودهمیشه محتاج توبود

نباید تن راتوتنهابگذاری

جسمت رابه زیرخاک جابگذاری

ای روح خسته وافسرده ی من

ای روح ازدنیاآزرده ی من

توبگوبه من به کجامی روی؟

خیلی زود داری ازدنیا می روی

می روی حالاوقتش نبودچرا؟

می روی ازین وجودای بی وفا

این وجودهم که بی تو خاک میشود

عالمی ازرفتن غمناک میشود

 

مخلص همه دوستان مهدی اهنی

+ نوشته شده در جمعه 28 تیر1387ساعت 10:41 قبل از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |

                    

پاییز

 

آوای دل

زندگي سخت گره خورده

طپش سرخي دل مرده

رهايي زمان اسير گشته

هر نفسي در گلو کور گشته

ماه زين همه افسردگي ها روي گردان است

خورشيد در بن بست کسالت بار خويش پريشان است

آسمان ز ستاره هاي ملال آور در حيران است

 

اي پرستوهاي رويايي

خورشيد شعرتان ز آوازها خالي

اي موج هاي تنهايي

حديث شب هاتان جاويد

شميم لحظه هاتان به عمق شب جاري

شعر من له مي شود مي ميرد نا به هنگام

نفس تنگ است در روزگار نافرجام

 

اي صداهاي بي قرار دل من

اي سکوت بغض آلود

اي تمناي رهايي ها

اي ناله هاي بي تابي

اي ترانه ي شکستن ها

 

در کجاي اين زمين دل تنگي

شعرم را ندا دهم به يکرنگي

در کجاي حجم افسرده ي بي سامان

قناري هاي شعرم را پرانم به آسمان

دلگيرم زين همه تباهي و تاريکي

خداوندا به فرياد رس، تو کن فرجي

به شهر خاموشي، روشني ده و مددي

                                                                                       م.مهر

 

زیر باران باید رفت 

 

        

 

زیر باران باید رفت

تا گلستان باید رفت

طاق بستان را باید شست

ز بهاران باید گفت

سوی نور شتابان باید رفت

تا فراسوی زمان باید رفت

با پرستو به آسمان باید جست

بر بال افسانه به رمان باید رفت

تا ساحل خوبان باید تاخت

ز عشق توری مهربان باید بافت

رنگین کمان صفا را به دل باید برد

جرعه ای شبنم ز صفا باید خورد

عاطفه را به حریم خانه باید راه داد

خاطره را به شمیم جان پیوند داد

 

                                                                                                                               م.مهر

 

+ نوشته شده در جمعه 21 تیر1387ساعت 1:38 بعد از ظهر توسط مژگان خسروانی(م.مهر) |

سلام

قصد دارم چند مطلب بعد را به معرفی شاعران روز و برسی اشعار آنها اختصاص دهم. شاید زمینه ای برای درک بهتر شعر و انگیزه ای برای فعالیت همکاران انجمن شود .

سید امیر حسین مولانا مهندس کامپیوتر گرایش سخت افزار و ساکن تهران است و درزمینه ی شعر کهن پارسی فعالیت می کند. شعر زیر غزلی زیبا از وبلاگ  دل ودلدار اوست. وی همچنین یکی از بهترین وبلاگ نویسان این مرز و بوم است. سه وبلاگ اژدهای آبنبانی ، سیمرغ عشق و عشق پاک تجربیات وبلاگ نویسی او از سال 1381 تا کنون بوده که اکنون واگذار شده اند . برای این دوست عزیز آرزوی توفیق و سربلندی داریم.

 

 عاشقی گـــوهــر پاکیست کـــه در هــر کس نیست

اوج پـــــــرواز عـــقـــاب پـــهنه ی کــــرکــــس نیست

نـــاکــســـان شــکـــل کــســـانند ولی پـــشـت نقاب

مــظـــهـــر پــاکــی قـــلـــب جـــامه ی اطلس نیست

گــرچـــه عــاشــق بــه زبـــان هیچ نگوید جــز عشق

لـــیـــک در وادی عــشــق خوش زبانی بس نیست

عـــشـــق طــوفـــان و در آن مـــرد عــمــل بایـد بود

مدعی گـــرچــه خــــوش آواز ولی جـز خس نیست

دلــــک ســاده ی من پــنـــد مــــرا گــــوش بـــگـــیـر

هر که از عشق سخن گفت که آنکس کس نیست


سید امیر مولانا

+ نوشته شده در دوشنبه 3 تیر1387ساعت 8:15 قبل از ظهر توسط بهروز مرادی |