تبليغاتX
انجمن شاعران جوان
 

نیمه های شب بود تنها کنار پنجره  نشسته بودم که صدای زوزه باد منو

درخودم غرق کرد فهمیدم  باد بامن هم صداست وبرای دل من می خواند

بخوان ای باد که خوش می خوانی  آوازت برای من دلنواز است .

 

 

         برای این دل بخوان ، بخوان ای باد شبگرد

                                      بخوان برای این دل که خیلی تنهاست بادرد

        ازبی وفایی بخوان ازهرجدایی بخوان

                                    ازخاطرات تلخم دراین تنهایی    بخوان

        بیا همراه این دل ای بادشبگردبخوان

                                    که تنها بادل من توهستی همدردبخوان

         بخوان ازاین روزگار ازاین دل بیقرار

                                    بخوان ازاین دل من که شد ازدنیابیزار

        بخوان که این دل من فریادرسی ندارد

                                     برای تنهاییاش همنفسی ندارد

        ای باد به دادم برس دراین هیاهوی غم

                                    گذاشته ام سرم رابرروی بازوی غم

        بگذار ای باد شبگرد باتو باشم همسفر

                                   بیامنوازاینجا  به شهر یاران ببر

       منوتوتنها نذار دراین غمگین دیاران

                                 منوببر به شهری که باشه عشق باران

                     ببرمنو انجا که   دلها تنها نباشند

                    آنجا که زندگیها  دیگر ازهم نپاشند

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 12 دی1387ساعت 7:21 بعد از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |

  

مي گريزد لحظه ها عمرم به يغما مي رود                            روز هايم همچو شب در داغ سرما مي رود

هر گز اين آشفتگي از تن نمي ميرد ولي                                      عمر من بيهوده و دنبال دنيا مي رود

در زمستان روز و شب با غصه ها سر مي كنم

روی بالين هر شبم چشمان خود تر مي كنم

عمر پاك برفي من در عذاب دل مذاب                              در پي خوشبختي ام شبها به خواب تن خراب

زير اين رگبار غم در شوره زار حسرتم                                نيمه جان با پاي سستم در پي روياي آب

در زمستان روز و شب با غصه ها سر مي كنم

روی بالين هر شبم چشمان خود تر مي كنم

زندگي! آسودگي درذات تو هرگزنبود                                  شك نكن بي ياد عشقت اين دلم عاجز نبود

گر نبودم لايق خوشبختي ات دنياي من                                   مهر تو با ديگران، با من ولي بارز نبود

در زمستان روز و شب با غصه ها سر مي كنم

روی بالين هر شبم چشمان خود تر مي كنم

بعد از اين جزخستگي چيزي نمانده از تنم                         برتنم زخم غم است و خود شكستن، مردنم

شايد اين نغمه نويدي از نداي  خاك توست                           گر چه در اين خوردگي من سرنوشت آهنم

در زمستان روز و شب با غصه ها سر مي كنم

روی بالين هر شبم چشمان خود تر مي كنم

 

مهدی واثقی

+ نوشته شده در پنجشنبه 14 آذر1387ساعت 5:38 بعد از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |

نشستم درسکوتو یارم حرفی نمیزنه

شایداون هم به فکرغمهای دنیای منه

من دارم زجرمیکشم او چراحرفی نمیزنه

دیگه دارم دق میکنم خداحرفی نمیزنه

سکوت من سکوت او عجب نشونه ها داره

در ظاهر ساکت دردلش هزاربهونه ها داره

هیچی نمیگه با منو اصلابه روش نمیاره

خستم خدا کی میگه که خونم به جوش نمیاره

نمیگه اواز غمه دل سکوتی کرده اختیار

این سکوت همیشگی روح منو می ده آزار

ای همدم زیبای من تو رو خدا حرفی بزن

عمرم تموم شد پیر شدم تو از وفا حرفی بزن

بسه سکوت ویرون شدم زیرفشار زندگی

ندیدی گردن منو طناب دار زندگی

سکوت تو حکایتش دردهای بیشمار بود

اما منو تموم عمر سکوتی بسیار بود

غصه هامو توی خودم عمری ریختم داغون شدم

کوهی بودم ولی افسوس ازغصه هام ویرون شدم

ای همدم عزیزدل سکوت تلخ روبشکن

یاحرف بزن یاشیشه ی قلب منوتوبشکن

بشکن ولی حرفی بزن میشینم من به پای تو

قول میدم که گوش کنم هرلحظه قصه های تو

بازم بیاحرفی بزن دیگه دارم دق میکنم

باتموم وجود بیا قلبمو عاشق میکنم

خدا چرا هرچی میگم دیگه حرفی نمیزنه

حرف از گرمای عشق دراین روز برفی نمیزنه

خود میکشم طناب دار خودت بندازبه گردنم

حرف نزدی حداقل گوش کن به حرف که میزنم

بااین حال میدونم دیگه گوشت بدهکارنیست

پس به گردن ببین منوکه جزطناب دارنیست

پایان ادم اهنی دوست همیشگیه ادمهای شیشه ای

+ نوشته شده در شنبه 2 آذر1387ساعت 5:47 بعد از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |

سلام بردوستان عزیز ممنونم ازشماکه خواننده وبلاگانجمن هستید

بله تولدم گذشت ۲۶شهریورهرسال سی ویک خزان روپشت سرگذاشتم خزانهایی که یکی پس از دیگری میاد ومیرود اما نشانی از لحظه ای شادبودن در آن نیست کاش اصلا این خزانها درست نمیشد بهارکجاست عمری که بهار نداره ارزش نداره .............

خوب بیشتر ازین سرتونو دردنمیارم با دلسروده ای اهنی ازدیوان اهنی درخدمتتون هستم سالم باشید وازخداوند میخوام عمرشمادوستان بهاری باشه نه مثل من خزان پاییز..............

قرص شادی به حلقم فرو نمیبرم من

غم رابه پیش شادی آبرو نمیبرم من

وجود ناامید رابه امید تحقق

بیخود هرگز به سوی آرزو نمیبرم من

وقتی راه رسیدن به آرزوهای من

بن بسته فکرخودرابه جستجونمیبرم من

شوق بودن رابه دل اجبار نمیدهم من

دل راباامید هردم آزار نمیدهم من

به روح افسرده ام نوید نجات ازین

روزهای تلخ وبسیار دشوارنمیدهم من

کنارمی آیم بااین حسرت ورنج وبه خود

قول رهایی از این تکرار نمیدهم من

ناامیدم امیدرافریادنمیکنم من

مرغ غم راازدلم آزاد نمیکنم من

دهکده ی ویران شادابی سینه را

هرگز باخشت حسرت آبادنمیکنم من

گرحتی میتوانم خودنیز این رانخواهم

که باشوقی پوشالی دل شادنمیکنم من 

وای ازروزی که تمام عمر آدمی رن خزان بگیره رنگ بیهودگی رنگ حسرت رنگ نفرت......

                 

مخلص همه دوستان مهدی اهنی صاحب دیوان اهنی

+ نوشته شده در پنجشنبه 28 شهریور1387ساعت 10:54 قبل از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |

باسلام وعرض ادب واحترام خدمت دوستان گل واعضای محترم ودوست داشتنیه انجمن خوشحالم که عضو این انجمن هستم وبسیار سپاسگذارم از مدیر وبلاگ اقای بهروز خان بامرام

من مدتیست که گرفتارم کامپیوتر ندارم اونم دلیلش اساس کشی وانتقال منزل به پردیس میباشد الان هم ازکامپیوتر دوستم دارم اپ میکنم مرا بخاطر حضور کمرنگ عفوکنید موفق باشید دوستان گل خدانگهدار

 

مشکلات هم ازجلو هم پشت سر                 بس که آمدخسته کرد مرا دیگر

 

در ذهن من ساخته دنیایی جدید                  دنیایی بس ناامیدو رنج آور

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

 بریده ازخنجر غمها تنم

 

وقتی هرروز ازروز قبل بدتری                       دنیاوقتی میکند خیره سری

 

وقتی میبینی شوق پروازدرخود                   اماازبخت بدبی بال وپری

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

بریده ازخنجر غمها تنم

 

وقتی به رنج کشیدن تومجبوری                وقتی محتاج به یک عشق پرشوری

 

اماازاقبال بدناگهان تو                               میبینی ته چاهی سوت 

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

 بریده ازخنجر غمها تنم      

 

چاره نیست باید دردنیای جدید                           غرق شوی ازحضوردرجمع ناپدید

 

بی جهت تلاش نکن آرزورا                                       باید خط سیاه باطل کشید

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

بریده ازخنجر غمها تنم

 

روزهای عمرم چوشب پر از تاری                 دلم مرده ازاین همه بیزاری

 

وقتی تمام عمرم رنج کشیدم                    برایم شب وروز گشته تکراری

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

بریده ازخنجر غمها تنم

 

مخلص همه دوستان مهدی اهنی صاحب دیوان اهنی

+ نوشته شده در جمعه 22 شهریور1387ساعت 11:42 قبل از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |

باعرض سلام وادب و احترام خدمت دوستان گلم به نظرمن گاهی ادم بدنیست یه کم تغییرات تو سبک شعر ایرانی ایجادکنه من این دفعه نمیدونم خودم شعرم تو چه سبکیه ؟ ولی نوعشو شمابگین اگه دوست داشتید اسمشو بذارید  (ادم اهنی سنگدل بی احساس یوشیج گوشه گیر )

                                           پرنده ی عشق

آسمون عشق هنوزآلوده ی سرابی                    پرنده ی عشق دورشدازشبهای مهتابی

حسرتش تاابدمونددردل این پرنده                      افسوس ازیک دم پروازدرآسمون آبی

سیاه شداین آسمون ازانبوه دردوغم                        نمیشه باورمن سیاهیه هوارو

اگرامیدی باشه پاک بشه ازسیاهی                       کاشکی زنده بمونم ببینم اون روزهارو

حضوربلبل عشق درآسمون زیبابود                     عقاب وحشت وغم بدورازین هوابود

کرکس بی وفایی افتادبرلاشه ی عشق                  کجاست پرنده ای که زیباوخوش صدابود

آیاپرنده ی عشق بازهم میادتوهوا؟                         نمیدونم دوباره خواهیم شنید صدارو

بازهم پروازمیکنه پرستوی عشق من؟                   کاشکی زنده بمونم ببینم اون روزهارو

حالاکه پارک عشقومیبینم سردوخالی                       میفهمم عاشقاروگرفته این بی حالی

جفتای عاشق دیگه توی پارکهانمیرن                        برای یک عشق پاک نمیدهند مجالی

یعنی بازهم ممکنه شلوغ بشه پارک عشق                  وقتی بریم به این پارک ببینیم آدمارو

بازهم جفتای عاشق توپارک عشق جمع میشن؟          کاشکی زنده بمونم ببینم اون روزهارو

آیاخون عشق وشورتو رگهاجاری میشه؟                  آیاعقاب حسرت بازهم فراری میشه؟

آیادرختان عشق درباغمون همچنان                        شاهد این سکوت ومرگ قناری میشه؟

کاشکی بازهم بباره بارون عشق براین باغ               کاشکی بازهم طراوت بازببینیم بهارو

کاشکی یه روزبمیره این باغبان بیرحم                    کاشکی زنده بمونم ببینم اون روزهارو

درپایان از تمام دوستانم تشکرمیکنم .  تااپ بعدی اگرعمری باشه خدانگهدار          (ادم اهنی)

                                  

 

+ نوشته شده در پنجشنبه 31 مرداد1387ساعت 1:33 بعد از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |

صدگلت پژمرده گشت یک گل شکوفاکرده ای            یک آدم دنیااومد وصدگوربرپاکرده ای

یک چراغ روشن شدوصدلامپ سوخته جای اون        چه نشستی این خاموشی راتماشاکرده ای

یک آدم شادوغزل خون مست عشق دنیااومد           صد آدم دراندوه وافسون دنیاکرده ای

یک آهوی مظلوم را دربندشیرهای پلید                    اینگونه سرگردان وزجرکش تو رهاکرده ای

اکنون تنها آدمای پولداروقوی خوشند                       چون توبرماقانون جنگل حکمفرماکرده ای

ریشخنددنیارومابه جون خودخریده ایم                     چون تودنیارو مسلط برمن وما کرده ای

ای دنیا درذهن مردم بدکردار وپلید

یادشیطان رامسلط بر اهوراکرده ای

مخلص دوستان مهدی اهنی شعری اهنی ازدیوان اهنی

من درمردادماه گرفتار عروسی اهنی خودم هستم اپ بعدی شهریورماه

برای دوست اهنیتون دعاکنید        

+ نوشته شده در چهارشنبه 2 مرداد1387ساعت 7:28 بعد از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |

سلام بردوستان عزیز اینجانب مهدی اهنی افتخاراین روپیداکردم که برای اولین بار دراین وبلاگ شعر اهنی بنویسم امیدست که ازخوندن شعرای اهنی لذت ببرید

میبینم داردروح من می رود               

 به سوی مرزشکستن می رود

روح افسرده توکجا می روی               

 آیاسوی مرگ وفنا می روی

ای روح خسته ای تنهاهمراهم           

تنهاهمراه روزهای سیاهم

می دانی راهی که می روی کجاست؟

می دانی مرگ وفناکارخداست

توداری به شکنجه گاه می روی

به زیرخاک چه بی پناه می روی

فکرنکن مرگ پایان دردو رنجه

مردن تازه آغازیست برشکنجه

روح خسته می بینم آن بالهایت

آن پروازت به سوی بی نهایت

افسوس ازسالهایی که باتوبودم

هردم ازافسردگیهات سرودم

تنهاصبوردرعذابهایت منم

عذاب توبوددلیل سوختنم

ای روح خسته نرو ازین وجود

این وجودهمیشه محتاج توبود

نباید تن راتوتنهابگذاری

جسمت رابه زیرخاک جابگذاری

ای روح خسته وافسرده ی من

ای روح ازدنیاآزرده ی من

توبگوبه من به کجامی روی؟

خیلی زود داری ازدنیا می روی

می روی حالاوقتش نبودچرا؟

می روی ازین وجودای بی وفا

این وجودهم که بی تو خاک میشود

عالمی ازرفتن غمناک میشود

 

مخلص همه دوستان مهدی اهنی

+ نوشته شده در جمعه 28 تیر1387ساعت 10:41 قبل از ظهر توسط مهدی واثقی (شاعر آهنی) |