من رفته از یادم

تویی هم وجود داری

و عینکی بر چشم

که رنگ نارنجی

لپهایت

را ذره ای

 کم نکرده !

محتشم(مهرآوا)

عروسک کوکی را زنده کن

بگذار طعم لذت بخش

زنده بودن و

شادی بخشیدن را

حس کند ....

زنده شدم...

پیرزنی نشسته

نگاهش در نگاهم گره خورده

خودش را در چشمانم جستجو می کند

روحش ، دلش روح مرا می خواهد

به او می خندم

سایه ایجاد میشود

خورشید خداحافظی می کند

حال سایه کامل شد

پیرزن با چشمان غم زده نگاهم می کند

دوچرخه ام را سوار می شوم

رکاب می زنم

از او دور می شوم

میان غم چشمان پیرزن

گم می شوم

دلم امیدوار است

می خندم

طنین صدایم موج می اندازد

در گوش زمان

پیرزن جلویم می ایستد

دوچرخه را متوقف می کنم

مستقیم است

نگاه پیرزن و من

در چشمان یکدیگر

با نگاهم از او می پرسم

چرا غم داری؟

می خندد و دو بال در می آورد

پرواز کرد

من هنوز نگاهش می کنم

باران می بارد

چشمانم را روی هم می گذارم

آسمان رنگین کمان را در خود جای داده

خواب ابدی

به سراغم می آید

دردی مبهم در سرم می پیچد

آری !

زنده شدم ...

م. محتشمی نژاد

  ^{تو پاکی...}                                     

^{تو پاکی}

^{مثل یک گلوله سفید برفی}

^{مثل یاد باران}

^{یک لحظه به یاد ماندنی} 

^{مثل ابرهای در حال رفتن} 

^{چترهای رنگین کمانی} 

^{مثل قلب مادربزرگ}  

^{یاد بوسه آخر بر روی پیشانی} 

^{مثل دوستی من و تو}  

^{خریدن یک بستنی یخی}

^{مثل محبت مادر}  

^{دستی بر سر کشیدن از روی مهربانی}

^{مثل دویدن تا اوج در شب های مهتابی} 

^{دست دادن به ماه و برگشتن به دنیائی رویائی} 

^{مثل خواندن نماز در طلوع}

^{بر آمدن آفتاب و دیدن خورشید طلائی} 

^{مثل برگشتن پدر از کار}

^{آغوش گرم و سلامی طولانی} 

^{مثل روشنایی چشمان منتظر}

^{دیدن یار و فریادی از روی خوشحالی} 

^{قطرات ...}

^{باران ...}

^{می چکد ...}

^{روی ..}

^{گلبرگ ها گل ...}

^{و شبنم ...}

^{اشک آن ...}

^{گل را ...}

^{تر و تازه ...}

^{می کند ...}

                                                                                                                            ^{م . م . ن}