غزل رنگش پریده

قلم در دست سایه لنگ لنگه

دل شعرای من در سینه ی میهن پرستم تنگه تنگه

وطن یعنی صبوریها٬صلابت

تو جولانگاه جنگ نابرابر با شهامت

بنازم صبر و طاقت٬ استقامت

وطن می خوام که همراهم بمونی در رفاقت

وطن یعنی نفس٬یعنی قفس بهر قناری

تو قلبش ایمنی از هر شکاری

وطن یعنی اصالت٬دیرینه ی آبا و اجداد

وطن یعنی شمیم عطر رقصان در کف باد

وطن یعنی یه بغض قورت نداده توی غربت

یعنی بارون اشک از یاد اون در حین صحبت

وطن یعنی تمنا٬استغاثه٬شوق دیدار

یعنی این حرص و جوش تا پایه ی دار

وطن یعنی هراس٬این دغدغه٬دلشوره ی ما

وطن یعنی محیط گرم اینجا

وطن یعنی الهه٬اسوه و دردانه بودن

شعار زنده باد و مرده بودن

وطن یعنی همین همبستگی٬آزاد خواهی

یعنی بحث به ظاهر با خشونت

ولی ذر عمق مطلب یک زبانی

وطن یعنی تو شب هق هق زدن٬فریاد خواهش

جوونهای دلیر غرق خون بر روی خاکش

وطن یعنی یه شمع در اوج ظلمت با حرارت٬نور کافی

یعنی یک دشت پر از پروانه حول محور شمع

وطن یعنی غرور آمیز بودن بی توقع

یعنی آزاد بودن در تجمع

یه دنیا غصه تو دل مهر سکوتی بر لب

دریایی که از چشات سرازیر میشه هر شب

اینه کار هرشبم میشینم کنار پنجره

یه قلم و یه کاغذوهق هق یه حنجره

که تا سحر زجه هام تا آسمون پر میگیره

ولی جسمم رو این زمین لعنتی اسیره

شب تموم شده و باز صبح شده

واسه چی من بلند شم بی خوده

به خودم میام بیدار میشم از خواب

میبینم که همه جارو گرفته آب

خب لابد بارون زده ولی شیشه که خشکه

وای خدای من اینا بارون نیس اشکه،اشکه

صبح شده ولی ببین چقد روزم سیاهه

شب حتی پیش روزگاره من کم میاره

خوب میدونم دیگه غم یه کوه شده تو دلت

دریغ از یه خنده که بشینه رو اون لبت

غمی که تو دلم نشسته میدونم هیچ جوری نمیره

آخرین رویام یواش یواش جلو چشمام داره میمیره

باز با این کاغذا میمونم تنها

باز سکوتو اشکو گریه تا انتها

یه قلم دم به دم بی وقفه تو دستم

تنها و عاجز باز گوشه ای نشستم

 کار هر روزمه نگاه به دفترمو کاغذش

باضربه ای فرود میاد واژه های من رو تنش

بیچاره کاغذای من که دیگه خستن

آخه همش از غم گفتمو هی شکستن

یه دنیایی از غم که یادش هردم

میکنه چهرمو غرقه در ماتم

 یه خونه که تک تک درو دیوارای اون

وقتی بش می نگرم داره از غصه نشون

یه بغض دیرینه تو سینه

سهم من از زندگی همینه

یه قصه یه کابوس به نام زندگی

رنجش واسه منو به کام زندگی

یه ترانه تو ذهنمو که از فکرم میپره و

یه سکوتی که هیچ کسی نمیفهمه دلیلشو

یه شعر ناتموم که مونده رو دستمو

دیگر برای اتمامش نایی ندارمو

باز با این کاغذا میمونم تنها

باز سکوتو اشکو گریه تا انتها

دوست دارم نظر شما رو هم بدونم اگه دوست داشته باشین بازم ادامه پیدا میکنه

با عشق تو مجنونم

شایداون هم به فکرغمهای دنیای منه

من دارم زجرمیکشم او چراحرفی نمیزنه

دیگه دارم دق میکنم خداحرفی نمیزنه

سکوت من سکوت او عجب نشونه ها داره

در ظاهر ساکت دردلش هزاربهونه ها داره

هیچی نمیگه با منو اصلابه روش نمیاره

خستم خدا کی میگه که خونم به جوش نمیاره

نمیگه اواز غمه دل سکوتی کرده اختیار

این سکوت همیشگی روح منو می ده آزار

ای همدم زیبای من تو رو خدا حرفی بزن

عمرم تموم شد پیر شدم تو از وفا حرفی بزن

بسه سکوت ویرون شدم زیرفشار زندگی

ندیدی گردن منو طناب دار زندگی

سکوت تو حکایتش دردهای بیشمار بود

اما منو تموم عمر سکوتی بسیار بود

غصه هامو توی خودم عمری ریختم داغون شدم

کوهی بودم ولی افسوس ازغصه هام ویرون شدم

ای همدم عزیزدل سکوت تلخ روبشکن

یاحرف بزن یاشیشه ی قلب منوتوبشکن

بشکن ولی حرفی بزن میشینم من به پای تو

قول میدم که گوش کنم هرلحظه قصه های تو

بازم بیاحرفی بزن دیگه دارم دق میکنم

باتموم وجود بیا قلبمو عاشق میکنم

خدا چرا هرچی میگم دیگه حرفی نمیزنه

حرف از گرمای عشق دراین روز برفی نمیزنه

خود میکشم طناب دار خودت بندازبه گردنم

حرف نزدی حداقل گوش کن به حرف که میزنم

بااین حال میدونم دیگه گوشت بدهکارنیست

پس به گردن ببین منوکه جزطناب دارنیست

پایان ادم اهنی دوست همیشگیه ادمهای شیشه ای

^{سلام دوستان}

^{چندي پيش بي برنامگي در ثبت اشعار انجمن منجر به تلاقي همزمان سه شعر در يك روز شد. من هم قبول دارم كه به علت حجم بالاي اشعار در انجمن ايجاد يك برنامه ي مدون و منظم عملا غير ممكن مي نمايد . پس تصميم بر اين است که دوستان بدون برنامه ي قبلي اشعار خود را ثبت موقت نمايند تا من در اسرع وقت تاريخ  ثبت دائم شعر را به اطلاع دوستان برسانم.}

^{از همكاري شما دوستان عزيز سپاسگزارم}

^{موفق باشيد}

^نقاشي

^{يه قلم مو يه سه پايه، يه ترانه بوم خالي                           عكسمو بكش تو رويا، يه حقيقت خيالي}

^{دلمو مثل يه بارون، رو نوك قلم بگردون               بندازش رو خاك تشنه، جاري شه تو اين بيابون}

^{بزار اين غم قديمي، لاي رنگا جون بگيره                   شُر و شُر بريزه از قاب، تن اين قفس بميره}

^{جا چشام برگاي پاييز، تب آتيشه و چوبه                      سرنوشتش یه سقوطه، مث ليموي غروبه}

^{قلم زبر و خطوطش، پاره پاره است و شكسته               اين تقاص يه گناهه، كه توي چشام نشسته}

^{عكسمو بكش تو رويا، جايي كه هيشكي نبينه               رعد و برق توي چشمام، آخرين خشم زمينه}

^{بزار اين سياهي شب، توي نقاشي سفيد شه                   حرفاي نگفته ي من، يه سكوت پر اميد شه}

^{وقتي نقاشي تموم شد، بزارش تو ذهن بيدار            من همينم كه مي بيني، نه يه عكس تو قاب ديوار}

^{بهروز مرادي}

^{با الهام از Self Portrait}

^{من مدتیست که گرفتارم کامپیوتر ندارم اونم دلیلش اساس کشی وانتقال منزل به پردیس میباشد الان هم ازکامپیوتر دوستم دارم اپ میکنم مرا بخاطر حضور کمرنگ عفوکنید موفق باشید دوستان گل خدانگهدار}

^{مشکلات هم ازجلو هم پشت سر                 بس که آمدخسته کرد مرا دیگر}

^{در ذهن من ساخته دنیایی جدید                  دنیایی بس ناامیدو رنج آور}

 ^{خسته ام خسته ازرنج کشیدنم}

 ^{بریده ازخنجر غمها تنم}

^{وقتی هرروز ازروز قبل بدتری                       دنیاوقتی میکند خیره سری}

^{وقتی میبینی شوق پروازدرخود                   اماازبخت بدبی بال وپری}

 ^{خسته ام خسته ازرنج کشیدنم}

^{بریده ازخنجر غمها تنم}

^{وقتی به رنج کشیدن تومجبوری                وقتی محتاج به یک عشق پرشوری}

^{اماازاقبال بدناگهان تو                               میبینی ته چاهی سوت} 

 ^{خسته ام خسته ازرنج کشیدنم}

 ^{بریده ازخنجر غمها تنم}      

^{چاره نیست باید دردنیای جدید                           غرق شوی ازحضوردرجمع ناپدید}

^{بی جهت تلاش نکن آرزورا                                       باید خط سیاه باطل کشید}

 ^{خسته ام خسته ازرنج کشیدنم}

^{بریده ازخنجر غمها تنم}

^{روزهای عمرم چوشب پر از تاری                 دلم مرده ازاین همه بیزاری}

^{وقتی تمام عمرم رنج کشیدم                    برایم شب وروز گشته تکراری}

 ^{خسته ام خسته ازرنج کشیدنم}

^{بریده ازخنجر غمها تنم}

^{مخلص همه دوستان مهدی اهنی صاحب دیوان اهنی}

^{مخلص دوستان مهدی اهنی شعری اهنی ازدیوان اهنی}

^{من درمردادماه گرفتار عروسی اهنی خودم هستم اپ بعدی شهریورماه}

^{برای دوست اهنیتون دعاکنید}        

^{تو آسمون شهر ما                     ستاره نیست دیگه شبا}

^{دلا همه سنگی شدن                صیقلی نیست رنگ دلا}

^{نگاه من دنبال تو                        ولی تو در فکر فرار}

^{نشد ببینمت ولی                       گریزی نیست از روزگار}

^{در حسرت رفتن تو                      داره می باره چشم من}

^{اما دیگه فایده نداشت                  اشکای آتشین من}

^{نامهربون شدم برات                    بازم منو دادی به باد}

^{دیگه نمی خواستی منو              واست شدم یه مشتی خاک}

^{کمرنگ شدم تو زندگیت               رهام کردی تو دست باد}

^{گفتی دیگه خیالی نیست            تو هم منو بردی ز یاد}

^{حالا دیگه دستای من                  گرمی نداره رو تنت}

^{لبهای من برای تو                        نرمی نداره رو لبت}

^{نذار که بارفتن تو                         دنیا به عشق شک بکنه}

^{تنها باشم تو این دیار                   خدا بهم اخم بکنه}

^{می بوسمت هزار دفعه                 بازم بمونی پیش من}

^{شعرامو می خونم برات                 یه روز بشی اسیر من}

^{تو رفتی و الان منم                       تنها تو این غربت سخت}

^{می خوام بدونی بعد تو                 عاشقی نیست همین و بس}

 ^{"بانوی موسیقی"}

_{عاشق بي هوس تو}

_{مي دونم شايد عجيبه   ولي اتفاق مي افته}

_{گاهي دل ياد تو و اون   بوسه هاي داغ مي افته}

_{گاهي اتفاق مي افته   كه دل عاشق بشه آسون}

_{بي تو افسرده و غمگين  با تو لحظه هام هراسون}

_{ترس اينكه توي چشمام   بتوني عشقو بخوني}

_{يا به عشق من بخندي   يا كه پيش من نموني}

_{گاهي اتفاق مي افته   دو دلي سد خطر شه}

_{راه عشقتو ببنده   يارت از تو بي خبر شه}

_{اما من سد و شكستم   سدي كه غرور من بود}

_{قيمت سرمستي تو   واسه من عذاب تن بود}

_{تو شدي معني بودن   من شدم همه كس تو}

_{يه برنده ي حقيقي   عاشق بي هوس تو}

_{ولي تو هوس مي خواستي  اشتباه من همين بود}

_{فكر من تو آسمونا  چشم تو به اين زمين بود}

_{عشقي كه به روح و قلبم   معني زندگي مي داد}

_{واسه تو طعم هوس بود   مزه موندگي مي داد}

_{عشق چند روزه تموم شد  ديدمت با يه غريبه}

_{آره تو منو نخواستي   هنوزم واسم عجيبه}

_{حالا با اون همه احساس  موندم اينجا دست خالي}

_{گاهي مي رم تك و تنها   توي فاز بي خيالي}

^{" شاعر سکوت شب"}