پرنده ی عشق

باعرض سلام وادب و احترام خدمت دوستان گلم به نظرمن گاهی ادم بدنیست یه کم تغییرات تو سبک شعر ایرانی ایجادکنه من این دفعه نمیدونم خودم شعرم تو چه سبکیه ؟ ولی نوعشو شمابگین اگه دوست داشتید اسمشو بذارید  (ادم اهنی سنگدل بی احساس یوشیج گوشه گیر )

                                           ^{پرنده ی عشق}

^{آسمون عشق هنوزآلوده ی سرابی                    پرنده ی عشق دورشدازشبهای مهتابی}

^{حسرتش تاابدمونددردل این پرنده                      افسوس ازیک دم پروازدرآسمون آبی}

^{سیاه شداین آسمون ازانبوه دردوغم                        نمیشه باورمن سیاهیه هوارو}

^{اگرامیدی باشه پاک بشه ازسیاهی                       کاشکی زنده بمونم ببینم اون روزهارو}

^{حضوربلبل عشق درآسمون زیبابود                     عقاب وحشت وغم بدورازین هوابود}

^{کرکس بی وفایی افتادبرلاشه ی عشق                  کجاست پرنده ای که زیباوخوش صدابود}

^{آیاپرنده ی عشق بازهم میادتوهوا؟                         نمیدونم دوباره خواهیم شنید صدارو}

^{بازهم پروازمیکنه پرستوی عشق من؟                   کاشکی زنده بمونم ببینم اون روزهارو}

^{حالاکه پارک عشقومیبینم سردوخالی                       میفهمم عاشقاروگرفته این بی حالی}

^{جفتای عاشق دیگه توی پارکهانمیرن                        برای یک عشق پاک نمیدهند مجالی}

^{یعنی بازهم ممکنه شلوغ بشه پارک عشق                  وقتی بریم به این پارک ببینیم آدمارو}

^{بازهم جفتای عاشق توپارک عشق جمع میشن؟          کاشکی زنده بمونم ببینم اون روزهارو}

^{آیاخون عشق وشورتو رگهاجاری میشه؟                  آیاعقاب حسرت بازهم فراری میشه؟}

^{آیادرختان عشق درباغمون همچنان                        شاهد این سکوت ومرگ قناری میشه؟}

^{کاشکی بازهم بباره بارون عشق براین باغ               کاشکی بازهم طراوت بازببینیم بهارو}

^{کاشکی یه روزبمیره این باغبان بیرحم                    کاشکی زنده بمونم ببینم اون روزهارو}

^{درپایان از تمام دوستانم تشکرمیکنم .  تااپ بعدی اگرعمری باشه خدانگهدار          (ادم اهنی)}

                                  

 

تو پاکی ...

  ^{تو پاکی...}                                     

 

^{تو پاکی}

 

^{مثل یک گلوله سفید برفی}

 

^{مثل یاد باران}

 

^{یک لحظه به یاد ماندنی} 

 

^{مثل ابرهای در حال رفتن} 

 

^{چترهای رنگین کمانی} 

 

^{مثل قلب مادربزرگ}  

 

^{یاد بوسه آخر بر روی پیشانی} 

 

^{مثل دوستی من و تو}  

 

^{خریدن یک بستنی یخی}

 

^{مثل محبت مادر}  

 

^{دستی بر سر کشیدن از روی مهربانی}

 

^{مثل دویدن تا اوج در شب های مهتابی} 

 

^{دست دادن به ماه و برگشتن به دنیائی رویائی} 

 

^{مثل خواندن نماز در طلوع}

 

^{بر آمدن آفتاب و دیدن خورشید طلائی} 

 

^{مثل برگشتن پدر از کار}

 

^{آغوش گرم و سلامی طولانی} 

 

^{مثل روشنایی چشمان منتظر}

 

^{دیدن یار و فریادی از روی خوشحالی} 

      

                                    

 

 

^{قطرات ...}

 

^{باران ...}

 

^{می چکد ...}

 

^{روی ..}

 

^{گلبرگ ها گل ...}

 

^{و شبنم ...}

 

^{اشک آن ...}

 

^{گل را ...}

 

^{تر و تازه ...}

 

^{می کند ...}

 

                                       

 

                                                                                                                            ^{م . م . ن}

مردآینه(مهدی آهنی) و رنگ انسانیت(امیر اسماعیل زاده طوسی)

روبروی آینه نشسته ام در اتاق تک و تنها نمی دونم با آینه دارم حرف می زنم یا خودم در آینه شایدم دیوونه شده باشم                      

مردآینه

روبروی آینه نشسته ام آسوده                 نگاه من به اونه جسم پیر و فرسوده

ببین چقدرسفیده موی مرد آینه               لعنت میگه به دنیا تاخودشو می بینه

مرد توی آینه دیروز اینگونه نبود                 اینجورشکسته و پیر این قدردیوونه نبود

مرد توی آینه یه روزگاری شاد بود               یه زمانی بی خیال از هفت دولت آزاد بود

مرد توی آینه یه زمانی وجودش                مملو از شادی و شور همه شعر و سرودش

اینه هم بیزاره ازین مرد بیچاره                 از وجودی شکسته از آدمی آواره

آینه بیا صبرکن بفهم این خستگی رو           انقدر به رویم نیار این سرشکستگی رو

ساعتها در آینه به خود نگاه می کنم             نگاه به این چهره ئ  سرد و سیاه می کنم

به چهره داغونم خیلی دقت می کنم          نگاه به درموندگی در این صورت می کنم

نه باورم نمیشه خزان پاییز منم               این صورت کریه و چه نفرت انگیز منم

ای آینه توبگو این مرد داغون منم؟           این چهره درمونده دل پیر و دل خون منم؟

آیا این ماتم زده این سرشکسته منم         گرد و غباره عمری شکست و رنج برتنم

ای آینه تو بگو چقدر این رخ غم داره           این چهره ئ شکسته غمگین بوده همواره

آینه صداش درومد شکسته از رخ من          خسته شدم زین همه غمو درخود شکستن

آینه با شکستن داد اینگونه جوابم              به من اون گفت که باید به زیرخاک بخوابم

وجودی که  مثل این مرد توی آینه                 این قدر بیهوده و تلخ با کلی غم تو سینه

وجودی که نداره هرگز برکت  و سود               بهتره که نباشه اینو آینه فرمود

اگر این اینه هم می شکنه از وجودم             بخاطره این که من مردی بیهوده بودم

اگر این چین و چروک اکنون بر پیشونیه         همش نشان رنج و سردر گریبونیه

اگر موهام سفیده چون این وجود دل پیره         زیر بار غمهای این زندگی می میره

اگر که پاهام خمید دیگه تاشد کمرم              چون آوار غم اومد ناگهانی بر سرم

اگر که من بی زارم ازین که زنده هستم            بخاطر اینکه من ساده درخودشکستم

                        برعکس آینه من یواش یواش می شکنم

                        درحسرت هزاران اه وای کاش می شکنم

                                   مرداینه شکست چون اینه         

پایان (ادم اهنی) 

 

 

خواهم رفت

 

و از دوری صد برگ زدرخت خواهم گفت

 

یاور آن چهل خوبان می شوم

که سبک بودن ناز راُ

بر چله خوبی نشاندند

 

از آن مترسکی می گویم،

-که همچون ماهیگیری که کنار شط بنشسته

تنهای تنهاست-

 

هم صحبت گلها در مردابه هوس خواهم شد،

                    تا ببینم که سراب دانایی بهتر است،

                    یا

                    قیر جهل

 

به خدا می نگرم.

در به در، به مساجد می روم.

به کلیسا می نگرم.

هیچ جا خبر از قبرستانی پر از انسان نیست.

هیچ جایی ارواح، روح اقدس یک انسان نیستند.

هیچ جایی جن ها، لعن آدم نیستند.

 

این چه پروردگاریست؟

هیچ جایی، کافر گذشته یک مخلوق نیست!!!

هردم،

        روی این دیوارهاست،

        تصویر قاب عکسهاست،

        آواز گنجشکهاست،

        ناز سنجاقکهاست،

 

هر جا بنگری،

                  خود، خدایی تنهاست... .

هماهنگی مبهم یک روز

این اولین حضور من در این وبلاگ است، امیدوارم از شعر من خوشتان بیاید... .

می توانید بقیه شعرهای من را در وبلاگ اسیر سرنوشت مشاهده نمایید... .

با تشکر

 

---

 

اين همه راز براي كدام قانون بايد خشكيده شود؟

اين همه سكوت براي كدام تشبيه بايد پر از همهمه شود؟

و چرا...؟

 

چرا بايد بوته يك راز

در دل خاك صداقت ريشه نيفكند؟

چرا بايد درخت لحظه هاي سكوت

در دستان يك شيشه حقيقت نياورد؟

 

امروز رازي از سكوت

در دهن لقي صداهايي نا به هنجار از بين رفت...

و در پس يك بي صدايي

و پشت بيداري و آگاهي دو مرغ عشق سايه ترديد نهاد...

امروز غبار نگاه حسرت آميز يك زاغ درون قفس به يك كلاغ،

شوق پرواز و پروانه شدن را صلب كرد...

 

امروز ابرها، سكوت را در بغل فشاريدند؛

تا حسادت چندين جنس را بيازمايند

تا شهامت عشقها را بسنجند

تا بر پيروزي يك طرف يك جنگ ايمان آورند

تا بر خود ثابت كنند در صف مردانگي،

هنوز بايد منتظر بايستند...

 

امروز نرده هاي پله رشادت،

باعث مرگ يك شعبده باز شد

 

امروز اتفاقها افتاد،

مَرد، مُرد...

گم گشته اي، گمگشت...

سكوتي، ساكت شد...

و

روزي در اوج صداهاي گرم يك روز،

به نقطه سياهي رسيد...

و طلوع رازهايش را،

براي شكوفه دادن به اميد يك آغاز مجدد كاشت... .

 

عطش

 

 

^{دل بیمار مرا چاره و درماني نيست}

 

                                                ^{سختي پرسشي و پاسخ آساني نيست}

 

^{رهنمايم تو و راهم شده مسدود عبور}

 

                                      ^{پاي من زخمي عشق است و دگر جاني نيست}

 

^{دزد صد قافله بودي ومن از آن غافل}

 

                                                ^{كه چرا در ره تو مرد نگهباني نيست}

 

^{فكر باطل به حسد گفته به من اي جاهل}

 

                                                 ^{درو تخم دورو حاصلي و ناني نيست}

 

^{تار رقاصك و زنجير بلا پاي من است}

 

                                              ^{گر چه آزادم و ذهنم ز تو زنداني نيست}

 

^{قصه ام غربت تو غصه ي من قربت شد}

 

                                         ^{چاره ي آتشم آب است و عطش آني نيست}

 

قانون جنگل

^{صدگلت پژمرده گشت یک گل شکوفاکرده ای            یک آدم دنیااومد وصدگوربرپاکرده ای}

^{یک چراغ روشن شدوصدلامپ سوخته جای اون        چه نشستی این خاموشی راتماشاکرده ای}

^{یک آدم شادوغزل خون مست عشق دنیااومد           صد آدم دراندوه وافسون دنیاکرده ای}

^{یک آهوی مظلوم را دربندشیرهای پلید                    اینگونه سرگردان وزجرکش تو رهاکرده ای}

^{اکنون تنها آدمای پولداروقوی خوشند                       چون توبرماقانون جنگل حکمفرماکرده ای}

^{ریشخنددنیارومابه جون خودخریده ایم                     چون تودنیارو مسلط برمن وما کرده ای}

^{ای دنیا درذهن مردم بدکردار وپلید}

^{یادشیطان رامسلط بر اهوراکرده ای}

^{مخلص دوستان مهدی اهنی شعری اهنی ازدیوان اهنی}

^{من درمردادماه گرفتار عروسی اهنی خودم هستم اپ بعدی شهریورماه}

^{برای دوست اهنیتون دعاکنید}