وب نوشته هاي بهروز مرادي

اگر دنیام اینقد سیاه نبود

اون چشمای تو بی گناه نبود

اگر عاشق تو تو زندگیش

این همه بدبخت نبود

اگر گذشتن از ناز نگات

واسه ما اینقد سخت نبود

اگر زندگی میشد با ما یه خورده مهربون

اگر این دنیا نبود واسمون یه زندون

اگر میشد این سرنوشتو از سر نوشت

اون موقع همه چی میشد بهشت

کاش میشد یهو از خواب میپریدم میدیدم همش یه خوابه

ولی خواب نیستم این زندگی دارو سرنوشتم طنابه

که حلقه زده دور گلومو راه نفسامو بسته

منو اززمونه سیر کرده و شدم یه خسته

اگر دنیای من یک شبه رنگی میشد

چمیدونم یه رنگ قشنگی میشد

اگر این همه غصه از ذهنم پاک بشه

ولی نمیشه تا وقتی که جسمم خاک بشه

اگر تو منو رها نکرده بودی به حال خودم

به این روز نمی افتادمو این جور دیوونه نمیشدم

کاش میشد واسه یه بارم

شده حتی تو خواب بیایو بشینی کنارم

اشکامو از رو صورتم پاک کنیو

بگی گریه نکن من که دوستت دارم

اگر دلم به تو دل نمی بست

اگر قلبت قلبمو نمیشکست

اگرمن هیچ وقت تورو نمی دیدمت

اگر تحمل کردم تا اینجا غمت

اگر این همه غصه از ذهنم پاک بشه

ولی نمیشه تا وقتی که جسمم خاک بشه

اگر....... و هزاران اگر دیگر

　اگر از این زندون رها بشم

یه روزی ازش جدا بشم