چشمان سنگینم خشک به آسمان

سینه ام آخرین نفسهامو بیرون ریخت

تنها ، تنم افتاده روی برگهای پاییز

چشمان پُرم را به تهی می بخشم

چشمانی که با حسرت آسمان زمین شدند

شاید دیگر راحت شوم

بدنم را می بخشم به زمین

یک روز که بیایی شاید یک باغچه منم

 

محسن نوروزی