من مسلمانم اما با نام...!!

 

دلم از رنگ خدایی خالیست

 

جانمازم که نگو...دنیاییست!!!

 

مُهر من پرشده از رنگ و ریا

 

پس مسلمانی من هست کجا؟

 

من مسلمانم اما...

 

دل من سنگین است

 

پر ننگ و کین است

 

مِهر در قلب من انگار ندارد جایی

 

رحم را در دل من نیست دِگر ماوایی

 

طمع  روزی و دنیا در قلبم را بست

 

آه دردا که مسلمانی من رفت زدست

 

غرق درد است دل من, زلبم جانی رفت

 

کاش سهراب بداند که مسلمانی رفت....!!!