وب نوشته هاي بهروز مرادي

ای پادشاه و سرورایرانیان رضا

شیر سپهر را چه...نبردیست با توشاه؟!

مهتاب کی شود به قیاس تو یا رضا؟

خورشید گنبدت شده غالب به شمس نور

خورشید سیرتت شده ره تاب من رضا

آهوی مست کوی تو گشتم شه ولا

تضمین نما شفاعت آهوی خود رضا

چون نیلفر به پای تو پیچم به روز وشب

تادست گیرییم ز حضیض زمان رضا

سو گند می خورم به مصابیح آسمان

بیگاه و گاه خوانمت از دور یا رضا

قلبم کبو تریست که بی تاب کوی توست

پرمیکشد به شوق مه روی تو رضا

چشم امید ما همه بر مهر دست توست

ما شیعه ایم و شافی محشر تویی رضا.

                                                        "فرناز نورائی"۵/۱۰/۷۳۸۴