ای قهرمان خسته

ای مرد دلشکسته

پشت نگاهت انگار

اندوه غم نشسته

آن کودک قدیمت

قلب تورا شکسته

                          دل را به کودک خویش

                                            بستی و او نبسته

ای قهرمان خسته

      ای مرد دلشکسته

                  درپشت چشم خیست

                             آه دلت نشسته

آن نوگل امیدت

       دل ازدل تو بسته

بادرد و رنج بسیار

          قلب توراشکسته

زنجیرعشق فرزند

بهرپدر گسسته

                     دل رابه کودک خویش

                                        بستی و او نبسته

ای قهرمان خسته

ای پیر دلشکسته

                              پشت نگاه سردت

                               صدها سخن نشسته...

                                                                    "فرنازنورائی"۱۳۸۱