حرف کهنه   حرف نو

 

حرف کهنه

 

حرف من نو نیست

 

حرف هایم طعم تلخ کهنگی دارد

 

از مد افتاده:

 

زندگی سرشار لبخند است

 

خنده ی زیبای یک کودک

 

قهقهه در خواب یک ملت

 

در نگاه فلسفه وار خیابان ها

 

آلیاژ طعنه و تحقیر

 

گردش پچ پچ  درون گوش هایی کر

 

ریشخند خشک توداری به یک مجنون

 

در محیط خنده دار مردم عاقل...

 

از سر اجبار

 

اشک هایم را می دزدم

 

همنوایی می کنم با زهر خندی کینه توز و تلخ

 

آی مردم! گرد من باشید

 

تا ابد من مرکز ثقل جهان هستم

 

من سکوت دلقک سیرکم

 

 بهروز مرادی

 

 

 در میان تاریکی دل نوری می درخشد که  شاید با حال و هوای این روزها بی مناسبت  نباشد:

 

 

حرف نو

 

حرف نو دارم

 

اعتقاد راسخی بر قدرت دستان تو دارم

 

در گلستانی که خشکیده

 

هر طنین واژه پژمرده

 

در سیاه سال هایی که دگر باران نباریده

 

در رگ هر شاخه مرگ تازه روییده ...

 

این سرانجام درختان نیست

 

خواب مادر مژده ی زیبای بیداری است

 

در دل خاک ترک خورده

 

دانه ای احساس می کاود

 

دست های کوچکش را

 

رو به خورشید وجودت می برد بالا

 

چونکه او هم

 

اعتقاد راسخی بر قدرت دستان تو دارد

 

* * *

 

زندگی زیباست

 

زندگی در جنگ بی پایان

 

جنگ بازی ، بازی تلخ بزرگان است

 

حمله ی نامحرمانی در حریم دل

 

آژیر قرمز

 

در گریز کودکی زیر درخت غم

 

سایبانش آشیان جوجه های بی پدر،  مادر

 

در هوای دود و خمپاره

 

غم فرود آمد

 

پای کودک زیر غم جا ماند

 

خون سرخش در دل خاک ترک خورده

 

دانه ای را آبیاری کرد

 

در لحظه ی آخر

 

شد لاله ای پرپر

 

همچو عاشق چهره اش بی رنگ و رسوا شد

 

زیبای زیبا شد ...

 

در دل خود گفت

 

من شهید زنده می مانم

 

قدرت دست خدا را در میان دست خود دارم

 

بهروز مرادی

حال من

سلام بردوستان عزیز ممنونم ازشماکه خواننده وبلاگانجمن هستید

بله تولدم گذشت ۲۶شهریورهرسال سی ویک خزان روپشت سرگذاشتم خزانهایی که یکی پس از دیگری میاد ومیرود اما نشانی از لحظه ای شادبودن در آن نیست کاش اصلا این خزانها درست نمیشد بهارکجاست عمری که بهار نداره ارزش نداره .............

خوب بیشتر ازین سرتونو دردنمیارم با دلسروده ای اهنی ازدیوان اهنی درخدمتتون هستم سالم باشید وازخداوند میخوام عمرشمادوستان بهاری باشه نه مثل من خزان پاییز..............

قرص شادی به حلقم فرو نمیبرم من

غم رابه پیش شادی آبرو نمیبرم من

وجود ناامید رابه امید تحقق

بیخود هرگز به سوی آرزو نمیبرم من

وقتی راه رسیدن به آرزوهای من

بن بسته فکرخودرابه جستجونمیبرم من

شوق بودن رابه دل اجبار نمیدهم من

دل راباامید هردم آزار نمیدهم من

به روح افسرده ام نوید نجات ازین

روزهای تلخ وبسیار دشوارنمیدهم من

کنارمی آیم بااین حسرت ورنج وبه خود

قول رهایی از این تکرار نمیدهم من

ناامیدم امیدرافریادنمیکنم من

مرغ غم راازدلم آزاد نمیکنم من

دهکده ی ویران شادابی سینه را

هرگز باخشت حسرت آبادنمیکنم من

گرحتی میتوانم خودنیز این رانخواهم

که باشوقی پوشالی دل شادنمیکنم من 

وای ازروزی که تمام عمر آدمی رن خزان بگیره رنگ بیهودگی رنگ حسرت رنگ نفرت......

                 

مخلص همه دوستان مهدی اهنی صاحب دیوان اهنی

زخم غم

باسلام وعرض ادب واحترام خدمت دوستان گل واعضای محترم ودوست داشتنیه انجمن خوشحالم که عضو این انجمن هستم وبسیار سپاسگذارم از مدیر وبلاگ اقای بهروز خان بامرام

من مدتیست که گرفتارم کامپیوتر ندارم اونم دلیلش اساس کشی وانتقال منزل به پردیس میباشد الان هم ازکامپیوتر دوستم دارم اپ میکنم مرا بخاطر حضور کمرنگ عفوکنید موفق باشید دوستان گل خدانگهدار

 

مشکلات هم ازجلو هم پشت سر                 بس که آمدخسته کرد مرا دیگر

 

در ذهن من ساخته دنیایی جدید                  دنیایی بس ناامیدو رنج آور

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

 بریده ازخنجر غمها تنم

 

وقتی هرروز ازروز قبل بدتری                       دنیاوقتی میکند خیره سری

 

وقتی میبینی شوق پروازدرخود                   اماازبخت بدبی بال وپری

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

بریده ازخنجر غمها تنم

 

وقتی به رنج کشیدن تومجبوری                وقتی محتاج به یک عشق پرشوری

 

اماازاقبال بدناگهان تو                               میبینی ته چاهی سوت 

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

 بریده ازخنجر غمها تنم      

 

چاره نیست باید دردنیای جدید                           غرق شوی ازحضوردرجمع ناپدید

 

بی جهت تلاش نکن آرزورا                                       باید خط سیاه باطل کشید

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

بریده ازخنجر غمها تنم

 

روزهای عمرم چوشب پر از تاری                 دلم مرده ازاین همه بیزاری

 

وقتی تمام عمرم رنج کشیدم                    برایم شب وروز گشته تکراری

 

 خسته ام خسته ازرنج کشیدنم

 

بریده ازخنجر غمها تنم

 

مخلص همه دوستان مهدی اهنی صاحب دیوان اهنی

عاشقی

سلام من حضور یکان یکان دوستان عزیزم

امیدوارم شعری که امروز برایتان در این وبلاگ ثبت می کنم با احساس لطیف شما دوستان همرنگ بوده و در دلتان لحظه ای هر چند کوچک حسی بیافریند


عاشقی

 

گفتمش عاشق شدم،گفتا که این دیوانگیست

 

گفتمش ديــوانه ام، گفتا كه نه اين سادگيست

 

گفتمش بي او شبـم، هــر گـز نمي گردد سحر

 

گفت دانــم حـــال تو ،ايــن از ســـر بيهودگيست

 

گفتمش من مي روم ،هر جا كه باشد جان من

 

گفت دانم مي روي، چون عاشقي دلدادگيست

 

گفتمش، با مـن چـــرا دارد ســر جنگ اين فلك؟

 

گفت داني ســــرنيارم ،باعث شـرمندگيست

 

گفتمش بينـد (آراز) ، هـــر آنــچه بينـد آن نــــگار

 

گفت دانم مي توان ديــد، عاشقي بي پردگيست

 

                                                                  م.ن (آراز)

تاسف

سلام و درود بر تمامی دوستان اهل دلم

 

این اولین کاری است که برای گروه می فرستم باشد که مورد قبول و همچنین نقد دوستان

 

عزیزم قرار بگیرد

 

" تاسف "

 

به شرافت سنگ 

 

که جرمش 

 

دل شکستن نیست

 

تو

 

زبان گنجشکان را

 

نخوانده بودی 

 

فریاد هایت

 

همچنان

 

در گوش آینه پیچیده

 

این گونه !

 

صدایت را

 

انکار مکن

 

 ( بهار )

 

دالان ابر اندود

این شعر اولین سلام من به این پنجره است . امیدوارم پاسخگوی سلام من بوده و این شعر مورد قبول شما دوستان قرار گیرد و بتوانیم آگاهیمان را با هم تقسیم نموده و به نوری زیبا دست یابیم .


كجاييم ؟

 

در اين دالان ابر اندود

 

كه جز سايه هاي ترس چيزي در آن نمي بينيم

 

به كجا خواهيم رفت

 

لحظه ها در گذرند

 

و ما دير تر از اين موج در گذريم

 

چرا كه همرهمان كسي نيست جز اضطراب

 

دور شو اي وحشت پر كينه

 

دور شو از من اي ترس ديرينه

 

من در اين دالانم

 

كيست كه مرا از اين دالان برهاند

 

و نور اميد را

 

چون شمعي در دلم روشن كند

 

من به دنبال مقصودم

 

مقصود كجاست ؟

 

ره تاريك است

 

شمع مي خواهم

 

عبور بايد كرد

 

از اين ددالان ابر اندود

 

بايد به مقصود رسيد

 

خضر من كجاست ؟

 

شمس من كجاست ؟

 

جسم من جاني دگر مي طلبد

 

جان من آني دگر مي خواهد

 

لحظه ها بايستيد

 

من در جستجوي مقصودم

 

من در جستجوي شمعم

 

من در جستجوي خضرم

 

من در جستجوي شمسم

 

اي خضر من بيا و روزن نور را در دلم روشن كن

 

شب نزديك است

 

و همچنان راه در پيش است

 

بايد رفت

 

راه در پيش است .

 

                                                                          مرضیه حسینی ( ماه آفرین )

 

 

آگاهی

سلام دوستان

 ماه رمضان مبارک. این شعر اولین حضور من درانجمن شاعران جوان است.  همراه  دلخستگی های  من باشید........

 

آگاهی

 

می شود تنها مرد

 

مثل آگاهی یک پنجره

 

               که به روی هوس باد خدا

                 

                                           می بندد

 

تو بمیر

             

                    آگاه.....

 

 

"بهنوش مرادی"