يار من

سلام به اعضا خوب انجمن

قصد دارم از این به بعد خبرهای خصوصی انجمن را به صورت نظرات خصوصی در وبلاگ درج کنم . در ضمن هر شب ساعت ۱۰ تا ۱۱ در بخش نظر دهی وبلاگ منتظر شما دوستان هستم .

با تشکر

بهروز مرادی

 

يار من

 

<sup>مبتلا گشتم به عشقت با نگاهت يار من
آرزو دارم كه گردم از سپاهت يار من

گو كه بر من از كدامين راه ميگيري سفر
تا گذارم عاشقانه سر به راهت يار من

آسمان را بر اميد بدر كامل ننگرم
از همان روزي كه ديدم روي ماهت يار من

گوش من ديگر به سوي هيچ سازي نگرود
از زمانيكه شنيدم سوز آهت يار من

روز روشن پرتوي از چهره تابانت است
رنگ شب را دانم از چشم سياهت يار من

التماسي بر دلم بنشسته اي بحر كرم
يادي از من كن به نزد قبله گاهت يار من

گر چه آشوب و فتن را عصر ما پيرايه كرد
"فارغ" آيم از بلايا در پناهت يار من</sup>

تمیم جرجانی

 

آسمان شب

  آسمان شب برهنه ست ازماه مهربان

      برهنه ست از فریاد ابرهای پیام آور باران

  قلب من برهنه ست ازآهنگ تشویش تپش عشق

      کلبه ام تاریک است بی تو!

             تاریکی ات سکوتم رازنده کرد

 

             تاریکی ات آواره ام کرد

             تاریکی ات خاموشم کرد

  بی تودر روح سرگردان قاصدک نویدی نیست

        بی تودل گلهازخم خورده است

  زندگی عذاب تنهایی است روبه مرگ بایدرفت

        هیچ کس ازمن نخواهدگفت

  پای درخیسی خاکسترغنچه نبایدگذاشت

        اینجاغنچهٔ سردبازشدهٔ خواب است

  غنچه ایست که دردحقیقت اشک راسوگندخورده

                  غنچه ایست هم نوای عشق،هم نوای بغض،

                                  هم نوای اشک...

                  غنچه ایست هم نوای کابوس افسردگی

آجرهای داغ  دیوارچهرهٔ غم گرفته ست

     وبرکهٔ باریک کوچه پذیرفته شده درآغوش انتهای آبهای یخ زده

 وباغچه ای ست روبه کرانهٔ سمفونی درختان خشک وبی رنگ

       وتنهاسایهٔ سایبانی ازخیال وتوهم

غنچه سوخته ایست که خاکش می خواهد

        خاروخاشاکش راآتش بزند

               ولحظه ای چشم به آب بدوزد

 

 

                                                  سکینه کاشانی

 

 

حرف اول

سلام دوستان

         هدف از تشكيل هر انجمني همفكري و مشاركت در حفظ و ارتقا هدفي جمعي است. نظرات سازنده ي  شما مي تواند راهگشاي رسيدن به اين هدف باشد. در پايين صفحه دو فرم نظر دهي براي دوستان گذاشته شده است. از تمام دوستان به ويژه اعضا انجمن خواهشمندم كه در نظردهي شركت كنند يا اگر راهكار ديگري نيز به ذهنشان مي رسد به صورت تشريحي بيان كنند.

         در ضمن بسياري از دوستان گله مي كنند كه چرا اشعارشان مورد نقد قرار نمي گيرد. دريغ كه گاهي خود ما هم از جمع دوري كرده و از دادن نظر صرف نظر مي كنيم. هدف از برپايي انجمن بحث و تبادل نظر جهت ترفيع اشعار خود و ديگران است. در راستای همین هدف می توان هر ماه بهترين شاعر و بهترین نقد را انتخاب کرد. انتخاب بهترين شاعر با نظر شما دوستان ميسر است. شما مي توانيد شعر اعضا را بر حسب رتبه بندي ضعيف، متوسط، خوب يا عالي ارزيابي كنيد.

منتظر نظرات ارزشمند شما و  در پناه حق

بهروز مرادی

 

 

باد بادك ها شكسته اند

 

آسمان، سر وصدايي به راه انداخته است

گوئيا پاياني نيست براي اين قاصدكهاي سرگردان!

سراسيمه و آشفته در آسمان پرسه مي زنند

در اين اقليم بي فرياد، باد بادك ها را مي شكنند

هر چه وصله مي زنم، روي بر مي گرداند

حتي به اندازه گام كودكانه اي هم، بر نمي خيزد

شب پره به استقبالش مي آيد

زمزمه مي كند در گوشهايش

من نمي شنوم

هيچ كس نمي شنود

شب پره مي رود، اما تنها

باد بادك هنوز شكسته است

طوري پنجه بر پنجه خاك زده كه باوري نيست براي پروازش در روزگاري

ديگر سخن نمي گويد

با هيچ كس

هيچ به ياد نمي آورد

دست نوشته اي را در كنار شكستگي اش مي توان ديد

مضمون آن اين چنين است:

ديگر آسماني نيست براي اوج گرفتن

هيچ وصله اي كارگر نمي افتد

اين جا قناري را نمي شناسند

اين جا قاصدكها پرپر مي شوند

آسمان آبي نيست

مردگانند اين جا

زنده اي نيست در اين همهمه خاموشي

نفسي نيست براي ...........

باد بادك رفت، گويي هيچ زماني نبوده است

وچه غمگنانه، باد بادك ها فراموش مي شوند.

بريهه

غم دل

گفتند که دیوانه ترین شاعر دنیاست
دل گفت که دیوانه ترین عاشق دنیاست
صد عیب بکردند مرا بر سر عشقت
آنان که بر انند که دل دفتر رویا ست
از جور و جفایت چه بنالم که بمردم
اندر غم عشقت که چه مواج ، چو دریاست
گشته ست فلک از غم جانسوز دلم ریش
زیرا که فغانم ز غمت تا به ثریاست
جان گفت که نفرین فلک بر تو ببارد
دل گفت که تقصیر نه از او که ز دنیا ست
هر شب سحرا ساغر و پیمانه به دستم
زیرا که غم دل همه شب تازه مهیاست

طرحی از رویا

سر رسم يك شب بودم
كه ديدم ساعت تعجيل داشت

پس به ياد آوردم روزي را،
كه كسي درك نكرد
كه هيچ كس نفهميد
مرگ شايسته يك ملت را

شادي را بلعيد،
ساعت از سر ظهر
و زمان ديد،
خدا باز شاد كرد

به شبنم يك سوز رسيدم كه گفت:
اينجا قاصدكها مي دوند.
پشت آن بيد ملكوت،
رازها خوب به بازي مي گيرند
هر كه را كه به يك مفحش راز
اعتماد كند.

هيچ كس درك نكرد كه خدا آن بالاست
                          كه رسيده زماني
                          كه دگر مستخدم پادشه شاهان است
                          كه اگر بر تقدس يك سيب نبردند نماز،
                                                                  آن خدا شكر نخواهد كرد آنها را...

به خداوند گفتم:
                   حال هر كه زمانش دور است، تنهاست
                   تو به من آغاز كن

و خدا پاسخ داد:
                   كه تو، خود، آغازي
                   فقط،
                       به پايان شكوفه رنج ننگر... .

" لحظه های عاشقی "

 

با سلام و عرض ادب خدمت آقا بهروز و سایر دوستان و عزیزان

امیدوارم مطلب زیر مورد قبول دوستان واقع گردد.

 

" لحظه های عاشقی "

ستاره های دریغ

کم سو شده اند

برای بوسه چینی در ضیافت پادشاهی ماه

دل آسمان تنگ است!

ای پیاله های  ناب غزل

بر آستان سرخ عاشقی اثر کنید

 ( بهار )

7 / 8 / 87

 

آرزو های دودی

سلام به همه عزیزان
این اولین پست من تو انجمن هست .جا داره از آقا بهروز گل که زحمت مدیریت این وبلاگ رو میکشن تشکر کنم و خدا قوت بگم . امید وارم  با نقد ارزشمندتون راهنمائیم کنید . تشکر


دفن می شوم هر روز

          در لا به لای دفتر پیر و موریانه زده ام

                         در لابه لای تفکر کلبه احزان ...

                                و در تردید اینکه حالم به شود یا نه

دفن می شوم هر روز

             در بستر بیداری شامگاهانم
 
                 در آرزو های دوده گرفته که چون
 
                       شیشه فانوس باغبانی پدربزرگ

قربانی پیشرفت بشری شده اند

 دفن می شوم با حسرتی که کاش

لااقل استخوانهایم چوب لای چرخی میشد

برای این پیشرفت های ظاهری تا/

شاید کسی یاد شیشه

دوده گرفته ی فانوس باغبانی پدربزرگ بیافتد.

زنده شدم...

زنده شدم...

 

 

پیرزنی نشسته

نگاهش در نگاهم گره خورده

خودش را در چشمانم جستجو می کند

روحش ، دلش روح مرا می خواهد

به او می خندم

سایه ایجاد میشود

خورشید خداحافظی می کند

حال سایه کامل شد

پیرزن با چشمان غم زده نگاهم می کند

دوچرخه ام را سوار می شوم

رکاب می زنم

از او دور می شوم

میان غم چشمان پیرزن

گم می شوم

دلم امیدوار است

می خندم

طنین صدایم موج می اندازد

در گوش زمان

پیرزن جلویم می ایستد

دوچرخه را متوقف می کنم

مستقیم است

نگاه پیرزن و من

در چشمان یکدیگر

با نگاهم از او می پرسم

چرا غم داری؟

می خندد و دو بال در می آورد

پرواز کرد

من هنوز نگاهش می کنم

باران می بارد

چشمانم را روی هم می گذارم

آسمان رنگین کمان را در خود جای داده

خواب ابدی

به سراغم می آید

دردی مبهم در سرم می پیچد

آری !

زنده شدم ...

 

م. محتشمی نژاد

مرغ مهاجر

سلام به همه دوستان عزیزم ...

مرغ مهاجر

اي مرغ مهاجر به كجا خواهي رفت ؟

به كدامين سو پرواز خواهي كرد ؟

هجرت براي نبودن !

رسيدن در اعماق پوچ !

رسيدن براي مرگ !

در كدامين انتظار ، خواهي ماند ؟

به ياد كدامين سرزمين مي ماني ؟

بدون بازگشت ؟!

از كدامين قسمت خواهي رسيد ؟

از كدامين تبار آسودگي مي نالي ؟

در مسير تنهاي هجران

با كه همقدم خواهي شد ؟

زخم هاي تنت را به كدامين آغوش خواهي سپرد ؟

و به عشق كدامين دل فرياد خواهي برآورد ؟

هجرت براي چيست ؟

روزي مرگ فرا خواهد رسيد

و در آن هنگام

آسمان غربت بار هجرت

براي تو نمي نالد

كه عمري در شب هاي بي ستاره آن

پرواز كردي

و همدم تنهايي شبهايش شدي

پرهايت به دور از آتش باد !

                                                                                مرضیه حسینی ( ماه آفرین )

سبوي شكسته

 

باد مي آيد

اما، زوزه نمي كشد

تو به من گفتي: صبوري كن جان دل خسته من

ومن بي گمان، ندانستم كه كجاي آن دلِ تنگ تو هستم!

باد مي آيد

وتو در گوش من زمزمه مي كني شاعرانه هايت را

ومن بي گمان، باز هم نمي دانم كه تو غربت مرا مي داني!

باد مي آيد

ومن تو را در لحظه لحظه خود، حس مي كنم

تو را در همه خستگي هايم مي بينم

ومن اما باز بي گمان، نمي دانم كه ترانه ساز ترانه هاي ناب تو هستم!

هستم؟؟؟؟؟؟؟؟

نمي دانم، شايد!!!!!!!!!!!

كه اين هم دلخوشيي باشد براي من

باد مي آيد

وتو شوري عاشقانه در من بر مي انگيزي

تو سر مي دهي صداي عشق را

تو مي خواني براي من و بي تاب نگاهي از من مي شوي

ومن بي گمان، باز نمي دانم كه اين شرري كه بر جان تو افتاده است ازمن است يا غير!

باد مي آيد

تو مرا به كوچه باغ هاي آشنايي مي بري

گل ياسي از ديوار كاه گلي كوچه باغ برايم مي چيني وپيشكش من مي كني

ومن بي گمان، نمي دانم كه اين رويا حقيقي است يا وهمي است كه مرادر برگرفته است؟!

باد مي آيد

اما........تو نيستي ديگر

باد مي آيد

چرا نيستي ديگر؟!

باد مي آيد

چرا نمي خواني برايم ديگر؟!

باد مي آيد واين بار، باد براي من مي خواند زمزمه اي از تو در جان خفته من

مي گويد:

باد مي آمد ومن با هر وزش آن، براي تو ارمغاني مي آوردم وتو فقط بي گمان از آن مي گذشتي وباورت نبود

باد مي آمد ومن برايت عاشقانه ها مي گفتم وتو باز هم بي گمان، از كنار آن مي گذشتي

باد مي آمد وتو هنوز............باور مرا به باور خود نرساندي

ديگر چه مي خواستي تا بداني همه آن چه كه برايت مي آوردم،‌از بهر تو بود؟!

بي گمان هاي تو، مرا به ورطه رفتن ها كشاند

ومن همچنان تشنه يك لحظه باورتو، بودم

اينك،‌ باد مي آيد

اما ديگر نيست آن يقيني كه تو را از بي گمان ها برهاند و به باور برساند

باد مي آيد

او نيست، اما خلوت بي او

مرا به باور رسانده است

حالا باوري براي من است واو نيست

ديگر بي گمان اين را مي دانم كه به يقين، او نيست

باد مي آيد و.................

                                                                   بريهه